Soweto

Me & my roomies

weekend

Onwereldlijk. De ene dag kijk je een cricketwedstrijd die drie dagen duurt (hoezo?), de andere dag loop je te dollen met een leeuw in je armen. Net een kleine Alice die de val overleefde en rondhuppelt in een imaginaire scenery. Gelukkig(?) houden townships, onverwachtse toetsen (!!) en een verlangen naar gemiste geliefde(n) de realiteitszin erin.
Meeslepend ...

internet

even om te vermelden dat ik internet heb op mijn kamer (wel de ultra trage versie). ik probeer mijn foto's nog eens te laden...
ok, het lukt nog steeds niet. ik probeer een van de dagen langs een internetkafee te gaan en zien of het daar wel lukt...

tzijn weeral volle dagen geweest! een poging-tot chronologische schets:
zondag ben ik gaan lunchen (bbq'en, maar dat moet ik al niet meer vermelden zeker) bij anton, familie van familie en een voormalige professor hier op de unief. hij woont hier in poch, in een super mooi huis! hou jullie vast voor mijn opper nieuwtje: hij en zijn vrouw zijn de koor-ouders ofzoiets van het universiteitskoor, en de dirigent van dat koor, ne super toffe mens, was er ook zondag. hij deed een beetje hyperig over mij en ......... nu zit ik in het koor!!! grappig he, alle tijdelijk toch. ik ben gisteren een keer geweest en het beviel me wel, hoewel ik wel nog wat onzeker was. maar het is best wel veel oefenen in de week dus ik weet niet of ik dat er voor over heb, we zien wel. blijkbaar is het een hele eer om in het koor te zitten, en hoewel ik echt niet veel ervaring heb en helemaal niet speciaal goed kan zingen ofzo stond ie er toch op dat ik meedoe. het coolste is wel dat zij na de examens voor twee weken gaan touren in kaapstad, dus als ik het volhoud zou dat wel een vette belevenis zijn! laten we zeggen dat dit een beetje een verderzetting is van mijn steiner-carriere (hehe) waar we toch ook wel (te veel) hebben gezongen (fellow steiners, back me up). heb ik trouwens al verteld dat ik een super leuk duits meisje heb leren kennen, ook een ex-steiner, echt super grappig, tis toch een ras appart hoor!

maandag werden we uitgenodigd bij een belg en zijn zuid-afrikaanse vriendin (de reden waarom hij na zijn stage hier bleef plakken). we kwamen hem toevallig tegen op de campus en hij deed nogal dolletjes over de nieuwe belg (ik dus). het was super gezellig, die had opper uitgebreid gekookt voor ons enzo, echt lief.

dinsdag hadden we met de meisjes op ons verdiep een heus (outdated) valentijnsdiner gedaan (idd girls only). lekker hollands, we hadden kaartjes getrokken en als secret valentine kadootjes gekocht voor elkaar en een gedichtje geschreven, super grappig. en super lekker gegeten! ik heb een zalig gedicht gekregen, getekend door 'mijn belgische lover' hehe, net echt. en ik heb fluo vissen gekregen (je weet wel, de glow-in-the-dark's) en een sleutelhangertje.
woensdag, gisteren, hadden we een bbq (oja, het houdt niet op) bij het duitse meisje en haar hollandse roomies (heel veel hollanders hier). zij hebben een super grote tuin, dus dat was ideaal. echt super leuk, het lijkt hier gewoon een aaneenschakeling van weekends (en dan de morning after: ik heb bijna elke dag om 8u les, pijnlijk). we waren met zo'n 25 (bijna allemaal) internationals. ik en olivia hebben de hele avond ontsnappingsmaneuvres ondernomen voor een aanklamperige zuid-afrikaan, niet cool! en jouw grave drugsverhalen en lelijke bruine puntschoenen maken echt geen indruk op ons!!

ondertussen heb ik al super veel taken en testen opgelegd gekregen, dus daar ben ik wel even zoet mee. het internet zit er nu toch bijna aan te komen (jups ik zit nog steeds in de over-ge'aircode-kelder van de bib). en ik kocht ook een super blitse MTB (mountainbiek voor de niet-kenners) gisteren. fien = mobiel(er, vanaf nu). oja en gisteren was ik bijna dod (weeral), man ik was gaan lopen om 6uur ofzo, op een gegeven moment was ik aan het hyperventileren en mijn hoofd ging echt springen, die drukkende warmte hier! dan heb ik mij maar neergepluimd op een van de sportvelden: net zo'n chick die de (in ontbloot bovenlijf) sportende rugby guys aan het spotten was. de intrieste waarheid was echter een heus revalidatieproces na een 700m rondje rennen, argh.

straks ga ik weer koren, en daarna is er een of andere franse thema avond, voor alle frenchies. er is een heuse frans feest gepland in een van de universiteitstuinen. ik en alex (mijn medesteiner die ook frans volgt) gaan er even chateauxtje drinken ofzo.
verder zijn er al dikke weekendplannen, maar die volgen nog!! (er zijn -aaibare- babyleeuwtjes bij betrokken!...)
tot later!!
kus

Ik krijg steeds een error op mijn page, mss door de dikke firewall hier in de bib. De foto's zijn dus nog niet voor vandaag (of morgen) maar ik doe mijn best om zo snel mogelijk insight views te posten!!

tot zover week 1

Aha bij deze heb ik de andere kant van de regenboog bereikt! Niets meer van het trouble-some begin, ik denk dat ik daar even door moest. Het Potch-paradijs (maar niet heus) wordt hier met de dag interessanter. Ik heb meteen ook de kern van de intellectuele knoop door: Potch is fun maar die moet je wel zelf zoeken/ maken. Wel, dat doen we dan maar ! Zaterdag huurden we een (spotgoedkope) auto, en gingen we op naar Jo’burg (ik verzin dit niet). Het was een geweldige maar erg confronterende ervaring. We volgende een begeleide tour door Johannesburg en Soweto (een anakroniem voor SOuth WEst TOwnships), echt om te wenen. Soms kon ik het echt even niet meer aan, die omstandigheden zijn zo schrijnend, niet te vatten, en als je dan ziet met welke levenskracht en hoop die mensen door het leven gaan, echt, respect! Niet echt toepasselijk maar daar kan een individualistische/ kapitalistische maatschappij echt nog wat van leren! Een opper-confrontatie. Verder bezochten we ook het hoogste gebouw van Afrika (228m) en 50 verdiepingen hoog: een adembenemend uitzicht. Aan de tour namen buiten wij vijf ook nog een Amerikaans koppel deel, dat geologisch onderzoek uitvoert in Mozambique. Ze stelden voor om hen daar een keertje te komen opzoeken! Hopelijk slagen we daar ook in, het is tenslotte slecht 9u rijden :) Nog zo iets, buiten het feit dat ik al drie keer bijna het leven verloor in linksrijdend verkeer (je kijkt nu eenmaal eerst naar links) was het ook pure horror om zelf links te rijden. Niet voor mij uiteraard, sinds ik (nog steeds) geen rijbewijs heb, hoewel ik als passagier best wel nauw betrokken was… Ik vreesde daarbij trouwens niet alleen voor mijn eigen leven maar vooral voor dat van die leuke dagtrippers die relaxed langs en over (!) de autosnelweg lopen en fietsen, stel je voor!! Heike, achter het stuur, schreeuwde voortdurend (denk daarbij vooral aan het Hollandse accent) “jemig man, wil je dood dan?!!” Echt hilarisch maar ook wel eng. Conclusie: een super leuke, interessante trip die smaakt naar meer! (ik heb ondertussen de grootste moeite met het vinden van een evenwicht tussen vakantie en studeren, er staan nog vanalle trips op mijn lijstje, als dat maar goed komt). Vrijdag hadden we een braai bij twee Zuid-Afrikaanse meisjes van op de kampus. Echt super, je kan hier tot midden in de nacht gezellig buiten zitten en de ingewanden van een schaap lustig ronddraaien boven hete kolen, beestig. Misschien moet ik ook even vermelden dat ik geslaagd ben voor al mijn januari-examens, zelfs voor het rot-open-boek-examen, hehe, pluim voor fien. De rest van mijn (les)week verliep trouwens prima; Ik heb de meeste vakken nu minstens 1 keer gehad en ik zie het helemaal zitten! Een semester hier doorbrengen is letterlijk een wereld van verschil. Het zijn ongeveer allemaal dezelfde vakken als in België maar dan vanuit een derde-wereld-land-perspectief, mijn motivatie stijgt abrupt met 400%. Nog een beetje randinformatie: ik nam (vrijwillig) Frans op in mijn curriculum, vanuit het Afrikaans, moet je vorstellen, wie had dat ooit gedacht… Die exotische tint werkt wel bij mij! Nog iets merkwaardigs: er lopen hier ontzettend veel studenten op hun blote voeten rond, zomaar op de kampus en op straat, echt gek, maar wel relaxed. Ik laakte het gisteren zelf om slippers aan te trekken om naar het zwembad te gaan (zo’n 200m) en jah, wel lekker (zoals mijn fellow internationals het zouden uitdrukken). Ik geraak dus steeds meer ingeburgerd en mijn perspectief als buitenstaander is zich aan het vernauwen naar de kern, wat heel boeiend is. Zo kwam ik er bijvoorbeeld achter dat Potch TOTAAL NIET Zuid-Afrika-representatief is. Hoewel de verhouding blank-zwart respectievelijk 90%-10% is, lopen er op deze kampus bijna alleen maar blanken rond. En we zijn hier toch wel met zo’n 30 000 studenten… Paradoxaal is Potch über-conservatief. Het representeert voor 100% de Afrikaanse taal (terwijl de meeste universiteiten voor een groot deel Engels als collegetaal geadapteerd hebben). Dikke discriminatie voor zwarte studenten dus, die vaak geen Afrikaans praten (er worden in ZA 11 verschillende talen gesproken, waaronder Zulu de grootse is). Tot zover de update. En merci voor al jullie lieve steunbetuigingen he, die kon ik wel gebruiken. Als het lukt post ik ook nog enkele foto's ...
x

adres

vergat ik nog mijn adres mee te geven:

fien hiel
north west university (potchefstroom)
international officeprivate bag x6001
2520 potchefstroom
feel free om mij eender wat te sturen he!

voor de geinteresseerden heb ik ook een Afrikaans nummer: 0727419686
x

maandag&dinsdag

Mijn eerste dag op school was ronduit vreselijk. Echt, ik voelde mij zo slecht! Ik heb van 8 tot 4 op de kampus rondgehost, volledig aan mij lot overgelaten om alles te regelen. Ik heb uiteindelijk wel heel de kampus (een aantal keer) gezien en ik denk zowat iedereen (van de administratie) gesproken. Die bureaucratische klap kwam hard. Ik werd hier van het hoekje naar de kast gestuurd en niemand wist hoe of wat, ik was volledig ontredderd. Het probleem waar alles om draaide was mijn time-table. Ik had op voorhand wel allerlei vakken uitgekozen, maar die zijn zowel van eerste, tweede als derde bac, en uiteraard waren er overlappingen. Vreselijk! Uiteindelijk kwam ik ergens op een bureau terecht (vraag me niet hetwelke want ik heb ze allemaal afgedweild) en daar moest ik plots weer application forms invullen die ik een half jaar geleden ook al eens heb ingevuld, en opgestuurd. `Heeft u toevallig nog 2 pasfoto`s?` `Uuh wat heb je met de vorige twee gedaan die ik AL EEN HALF JAAR GELEDEN HEB OPGESTUURD?` Echt heel vreemd, ik was al lang toegelaten (anders zou ik hier niets zijn he!) maar dat drong precies niet door... `En ga nu maar met die papieren naar prof huppeldepup en blablabla grrr` De andere (Nederlandse) meisjes studeren bijna allemaal rechten en er is een super service voor hen (ze hebben zelfs een ware CONTACTPERSOON, jah, wel handig). Echt totaal geen systeem en ik vind dat ik dit toch even moet raporteren: er is dus 1 prof die het vakkenpakket van ELKE student van mijn faculteit doorneemt, en moet handtekenen en zonodig verandert. Er stonden zeker 15 wachtenden voor mij en het duurde zo`n 20 a 30 min per persoon. Was het uiteindelijk aan mij (na 3 uur wortel schieten!!) en zegt ie doodleuk, `jah de tijd is om, kom morgen maar terug` aaaargh, ik kon mijzelf wel tegen de muur werpen. Echt ik zag het even niet meer zitten gisteren. Maar vandaag een nieuwe dag: stond ik daar vanmorgend om zes uur s`ochtends voor zijn deur, hehe, ik werd al eerste geholpen. Om een lang, saai en frustrerend verhaal kort te maken: hij bekeek dus met mij het vakkenpakket dat ik in Belgie opstelde en gaf me mijn uurrooster. Uiteindelijk bleek dat vakkenpakket nog steeds overlappingen te bevatten (daar moet je dan een hoge piet voor zijn en miljoen uren voor in een rij staan, voelt ge de stress al tot een climax komen?). Ik voelde mij echt verloren en unattatched van alle realiteit, zelfs met mijn eigen vakgebied; communicatie, had ik totaal geen voeling meer, alles leek zo dom en nutteloos. En het meest frustrerende van allemaal was dat ik wist dat er allemaal lessen bezig waren die ik zou moeten bijwonen (hoewel slechts introducties, maar net daarom alles behalve onbelangrijk). Ik werd er echt gek van dat alles zo lang duurde en dat niets in orde kwam, ik was in rondjes aan het zwemmen (lees: als een idioot met een kampusplan in de hand 20 keer op dezelde plaats -waar ik uiteraard niet moest zijn- uitkomen). Uiteindelijk ging ik dan maar naar een van mijn lessen vanmiddag, en toen veranderde zowat alles. Jaja wat `development communication` al niet kan doen. Echt een supper interessant vak, over communicatietheorien en boodschappen die proberen om ontwikkelingsprojecten, such as preventiecampagnes omtrent, zeg maar family planning ofzo, tot de massa te brengen, en zo een verandering in hun social behaviour teweeg te brengen. Ik babbelde later nog met de prof en vertelde haar hoe interessant ik het vak wel vond en ze vertelde me dat zij er ook zo over dacht (d`uh) maar blijkbaar niet iedereen. Er leeft in de hoofden van de studenten hier nog (angstwekkend) veel apartheid en veel zien het nut van een vak, dat als doel heeft andere te helpen, niet in. Ik was echt shocked. Soit, de kern is dat die prof mij onder haar little wings heeft genomen en mij echt hard heeft geholpen. Amai, dat voelde zo goed, dat er echt iets (met resultaat) werd ondernomen. Zij geraakte er echter ook niet uit, dus we gingen naar het communicatiehoofd, en toen zij er ook niet uitgeraakt werd alles doorverwezen naar de directeur en ... Slot: van een vervelende start: ik heb een vast uurrooster, ik werd geregistreerd als actieve student en ik ging zelfs mijn study guides halen. Echt al mijn vakken zien er heeel interessant uit (die zijn momenteel eem beetje mijn drijvende kracht, vreemd). De meeste lessen zijn wel in het Afrikaans, dus ik moet moeite doen om alles te begrijpen, maar hopelijk gaat dit allong the road wel vlotter.
Potch op zich is niet speciaal mooi of boeiend, er zijn wel uitgebreide sportfaciliteiten zoals een dik openlucht zwmbad en enorme atletiek en andere sportvelden. We proberen met de meisjes nu wat weekend-tours te plannen...
Dat was het zowat tot hier toe, een niet zo fijne start, maar ik zie alles al weer beter zitten. Iedereen is hier ontzettend vriendelijk en open, dus dat zit wel goed. Misschien nog 1 ding, het is hier bloedheet (echt wel over the top) en ik ben al lekker... ROOD, oja, dik verbrand aiai, zelfs ne sunblock weet mijn teer Belgisch velletje niet te redden van de alles verschroeiende Zuid-Afrikaanse zon.
Tot gauw!!
kus fien

eindelijk...

Aaargh, eindelijk internet, eindelijk een vast vakkenpakket, eindelijk een pasje (dat werkt) om de miljoenen `gates` door te geraken om de van de buitenwereld afgesloten (lees muren & prikkeldraad) campus in te geraken. Het enige wat nu nog dik tegenzit is dit qwerty-klavier (nog steeds geen internet op m`n kamer en het lijkt er op dat dat nog wel even kan duren...)! Maar laat me van het begin beginnen. Ik kwam dus op een zonnige dag aan op het vliegveld van Johannesburg. Ik werd er door nonkel Marcel opgehaald en de vier daaropvolgende dagen in Pretoria was een waar lui-lekker leven. Ik werd er enorm in de watten gelegd (wel lekker, als ik toen maar wist wat me nog te wachten stond). We gingen naar een braai (BBQ) bij Anja, en we gingen op bezoek bij Nikki etc... (familie). Echt heel fijn. Ze struikelden wel even over mijn vegetarische levensbeschouwing (nee serieus, wat eet gij dan? Soja? Huh? Ah en kunt ge dat dan eten... -->Euh, jaha...) het werd uiteindelijk vooral vis, maar geen probleem (hier zijn nooit problemen, no stress, komt wel goed...hoewel niet in mijn hoofd!)
Wat me vooral zal bijblijven zijn de enorme preventie-maatregelen om de rijken van de buitenwereld hermetisch af te sluiten, echt die leven hier in een geisoleerd eiland met meters hoge muren, prikkeldraad, honden en nachtbewakers. In huis zijn er hekken en poorten die de slaapruimtes afsluiten van de rest van het huis. Ik zou hier eerlijk gezegd paranoid worden! Maar wel echt mooie huizen (hoewel veel te groot dan effectief nodig, beetje dom vind ik). Ik ging ook met Marcia naar haar `farm` een soort van boerderij die ze kocht en aan het restylen is tot huwelijks-ceremonie-plaats. Echt zalig, stom dat ik mijn camera vergat, maar ik ga er zeker nog heen. Het is een groot stuk land met allemaal paarden (en zebra`s!!) op en challetkes (is dit een bestaand woord?) die ze zelf aan het renoveren is. Het is er zo rustgevend, net buiten de stad, heerlijk! Ik ga er in het weekend zeker een keertje relaxen en me wat bezighouden met tuinieren ofzo (of zebra`s spotten...). Op zondag reden ze me dan naar Potch, urgh. Bloedheet en dikke chaos. Alles was nieuw en vreemd en ik wist niet hoe of wat, nog maar het begin... Ik instaleerde me in mijn kamertje (hoewel ik nog steeds niet uitgepakt heb), we gingen iets eten (vis, uiteraard) en dan stond ik er alleen voor. Hoewel ik wel voorbereid was: Marcia kocht nieuwe dekens, lakens, kussens, notabloks, koekjes en chocola (!) voor me, de basic essentials om me een beetje te redden. Ik woon dus nu in een `koshuis` (geef het beest anders een naam) samen met vier andere Nederlandse meisjes, wel fijn. Oh ja, nog iets heel belangrijks, iedereen is hier dus uber-gelovig (ik kan geen trema op dit klavier vinden) dus dachten we, pakt dat we eens meegaan naar de kerk. Amai serieus, wat was dat! De ruimte was een soort van schouwburg (cf. `het paleis`) met vooraan een stage waar een ware boysband het feest opende (disco lichten en projectiescherm (lees karaoke) included). Echt zalig, ging iedereen daar zo lekker uit de bol op Tokio Hotel-achtige pophits waarin Jesus en het koninkrijk van God werden verheerlijkt. Het had ook wel iets sekte achtigs. Verscheen er plots een dominee op het podium die ik niet anders kan beschrijven dan Ricky Martin`s tweelingbroer, bangelijk. Al bij al wel een zotte belvenis, hoewel ik het toch maar bij die ene keer ga laten... Daarna gingen we met alle meisjes iets drinken en eten (foto`s volgen later). Voor ik over de volgende dag begin (maandag, gisteren dus, ga ik dit al even posten want als het om een of andere reden plots verdwijnt moet ik weer helemaal opnieuw beginnen...)

chaos

hej iedereen!!! sorry dat ik nu pas schrijf, ik heb veel moeite om toegang tot internet te krijgen, ik ben nu even snel in een internet kafee. mijn pretoria-avontuur is heel goed verlopen en nu ben ik op de kampus waar alles alles behalve van een leie dakje loopt! ik zal pas internet op mijn kamer hebben over een paar dagen, dan pas (tenzij ik vanavond tijd en een ander internetkafee vind, niet op de kampus) kan ik uitgebreider verslag doen van mijn omwentelingen!
hopelijk tot gauw!
x