maandag&dinsdag

Mijn eerste dag op school was ronduit vreselijk. Echt, ik voelde mij zo slecht! Ik heb van 8 tot 4 op de kampus rondgehost, volledig aan mij lot overgelaten om alles te regelen. Ik heb uiteindelijk wel heel de kampus (een aantal keer) gezien en ik denk zowat iedereen (van de administratie) gesproken. Die bureaucratische klap kwam hard. Ik werd hier van het hoekje naar de kast gestuurd en niemand wist hoe of wat, ik was volledig ontredderd. Het probleem waar alles om draaide was mijn time-table. Ik had op voorhand wel allerlei vakken uitgekozen, maar die zijn zowel van eerste, tweede als derde bac, en uiteraard waren er overlappingen. Vreselijk! Uiteindelijk kwam ik ergens op een bureau terecht (vraag me niet hetwelke want ik heb ze allemaal afgedweild) en daar moest ik plots weer application forms invullen die ik een half jaar geleden ook al eens heb ingevuld, en opgestuurd. `Heeft u toevallig nog 2 pasfoto`s?` `Uuh wat heb je met de vorige twee gedaan die ik AL EEN HALF JAAR GELEDEN HEB OPGESTUURD?` Echt heel vreemd, ik was al lang toegelaten (anders zou ik hier niets zijn he!) maar dat drong precies niet door... `En ga nu maar met die papieren naar prof huppeldepup en blablabla grrr` De andere (Nederlandse) meisjes studeren bijna allemaal rechten en er is een super service voor hen (ze hebben zelfs een ware CONTACTPERSOON, jah, wel handig). Echt totaal geen systeem en ik vind dat ik dit toch even moet raporteren: er is dus 1 prof die het vakkenpakket van ELKE student van mijn faculteit doorneemt, en moet handtekenen en zonodig verandert. Er stonden zeker 15 wachtenden voor mij en het duurde zo`n 20 a 30 min per persoon. Was het uiteindelijk aan mij (na 3 uur wortel schieten!!) en zegt ie doodleuk, `jah de tijd is om, kom morgen maar terug` aaaargh, ik kon mijzelf wel tegen de muur werpen. Echt ik zag het even niet meer zitten gisteren. Maar vandaag een nieuwe dag: stond ik daar vanmorgend om zes uur s`ochtends voor zijn deur, hehe, ik werd al eerste geholpen. Om een lang, saai en frustrerend verhaal kort te maken: hij bekeek dus met mij het vakkenpakket dat ik in Belgie opstelde en gaf me mijn uurrooster. Uiteindelijk bleek dat vakkenpakket nog steeds overlappingen te bevatten (daar moet je dan een hoge piet voor zijn en miljoen uren voor in een rij staan, voelt ge de stress al tot een climax komen?). Ik voelde mij echt verloren en unattatched van alle realiteit, zelfs met mijn eigen vakgebied; communicatie, had ik totaal geen voeling meer, alles leek zo dom en nutteloos. En het meest frustrerende van allemaal was dat ik wist dat er allemaal lessen bezig waren die ik zou moeten bijwonen (hoewel slechts introducties, maar net daarom alles behalve onbelangrijk). Ik werd er echt gek van dat alles zo lang duurde en dat niets in orde kwam, ik was in rondjes aan het zwemmen (lees: als een idioot met een kampusplan in de hand 20 keer op dezelde plaats -waar ik uiteraard niet moest zijn- uitkomen). Uiteindelijk ging ik dan maar naar een van mijn lessen vanmiddag, en toen veranderde zowat alles. Jaja wat `development communication` al niet kan doen. Echt een supper interessant vak, over communicatietheorien en boodschappen die proberen om ontwikkelingsprojecten, such as preventiecampagnes omtrent, zeg maar family planning ofzo, tot de massa te brengen, en zo een verandering in hun social behaviour teweeg te brengen. Ik babbelde later nog met de prof en vertelde haar hoe interessant ik het vak wel vond en ze vertelde me dat zij er ook zo over dacht (d`uh) maar blijkbaar niet iedereen. Er leeft in de hoofden van de studenten hier nog (angstwekkend) veel apartheid en veel zien het nut van een vak, dat als doel heeft andere te helpen, niet in. Ik was echt shocked. Soit, de kern is dat die prof mij onder haar little wings heeft genomen en mij echt hard heeft geholpen. Amai, dat voelde zo goed, dat er echt iets (met resultaat) werd ondernomen. Zij geraakte er echter ook niet uit, dus we gingen naar het communicatiehoofd, en toen zij er ook niet uitgeraakt werd alles doorverwezen naar de directeur en ... Slot: van een vervelende start: ik heb een vast uurrooster, ik werd geregistreerd als actieve student en ik ging zelfs mijn study guides halen. Echt al mijn vakken zien er heeel interessant uit (die zijn momenteel eem beetje mijn drijvende kracht, vreemd). De meeste lessen zijn wel in het Afrikaans, dus ik moet moeite doen om alles te begrijpen, maar hopelijk gaat dit allong the road wel vlotter.
Potch op zich is niet speciaal mooi of boeiend, er zijn wel uitgebreide sportfaciliteiten zoals een dik openlucht zwmbad en enorme atletiek en andere sportvelden. We proberen met de meisjes nu wat weekend-tours te plannen...
Dat was het zowat tot hier toe, een niet zo fijne start, maar ik zie alles al weer beter zitten. Iedereen is hier ontzettend vriendelijk en open, dus dat zit wel goed. Misschien nog 1 ding, het is hier bloedheet (echt wel over the top) en ik ben al lekker... ROOD, oja, dik verbrand aiai, zelfs ne sunblock weet mijn teer Belgisch velletje niet te redden van de alles verschroeiende Zuid-Afrikaanse zon.
Tot gauw!!
kus fien