De ongelooflijke reis

Ik wou er een mooi foto-tekst geheel van maken, maar die creativiteit werd met dit internet ook weer afgeblokt. Dan maar ‘the good old african way’ (alias ‘zoek het zelf uit’): een ruwe schets van mijn vakantie met de fotoselectie onderaan als rode draad…

De eerste vier dagen heb ik in Pretoria gechilled en als een gek voor school gewerkt. Even twee dikke assignments leven in geblazen en dan in de auto richting Jo’burg. Ik had er ook een interview met een PR-persoon (schoolgerelateerd), wel cool. Kim, mijn reisbuddy, is ook nog anderhalve dag komen genieten in Pretoria (we werden er wel verwend). In Jo’burg sliepen we een dag ergens bij een vriend van een vriend van een vriend in één of andere township, lekker ruraal, maar heel sferig en gastvrij. Met die jongen hadden we nog een dikke politieke discussie (nee, Zuma is NIET de oplossing), wel grappig. S’Morgends vertrokken we dan (om 4uur!!) met nog twee Duitse meisjes van in Potch richting kust. De start van mijn onvergetelijke reis.
De grote oversteek was een 12u (!) lange rit door de woestijn, waar letterlijk niets is, alleen dikke zon, snelheidscontroles (hu?) en af en toe een aapje op de weg. In Port Elisabeth, een ongezellige industriestad, maakten we bij aankomst een nachtstrandwandeling en plantte ik voor het eerst mijn voeten in de (warme) Indische Oceaan (! het begin van een vruchtbare relatie, het klikte wel tussen ons ).

De volgende dag gingen we naar Addo Elephant Park, een soort van Kruger waar héél veel olifanten zitten, en naar ’t schijnt ook de Big Five, maar die hebben we niet allemaal gezien (alleen de buffel eigenlijk en de olifant uiteraard). En nog heel veel andere beestjes en beesten. Het was echt een super mooie dag, geweldig om in de natuur te rollen en ‘wilde’ beesten te spotten. En als kers op de taart heb ik ’s avonds al mijn foto’s van die dag gewist, of hoe stom kan je zijn? En ik had net als anti-foto-maker zo mijn best gedaan, om te rotten. Maar Kim en Alex en Hanne hebben er nog wel genoeg om heel de wild-park-dag opnieuw te reconstrueren. ’s Avonds gingen we dan uit eten met een Egyptenaar, een Israëli en een Jordaniër (de Israëli kennen we uit Potch). En we gingen ook nog clubben in PE, wel een hippe bar maar met vrouw-onterend videomateriaal op de plasma’s, afknapper.

De volgende dag splitse ons kwartet zich op in mij en Kim (richting zuiden) en Alex en Hanna (noordwaarts). Door een über slechte planning van mij en Kim zaten we vast in het niets-te-bieden PE en betaalden we ons blauw (Rand-perspectief) aan een taxi naar onze volgende bestemming: Jeffrey’s Bay (J-Bay voor de surfchicks). Hét surfparadijs na Hawaï. Daar zwommen we voor het eerst in de Indische Oceaan (!), vette golven!! En lagen we ’s avonds op het strand met een wijntje terwijl we filosofische gesprekken voerden over het leven en het heelal (jaja).
Dan gingen we surfen! Super vet. Had ik nog nooit gedaan, maar vlotte best voor mijn eerste keer (ik kon toch al rechtstaan hehe). We kregen les van een kerel (zo’n gladde surfgod) die als enige ooit is aangevallen door twee haaien tegelijk terwijl dat gefilmd werd (de schrik zat er goed in, bij Kim, niet bij mij uiteraard, ik ben niet bang van haaien). Daarna lagen we voor de rest van de dag uitgeput als twee gestrande meeuwen op het strand, wel lekker. ’s Avonds maakten we wandelingen op het strand en gingen we andere surfers (onze rolmodellen) uitchecken.

Lees volgende keer meer over hoe ik hernieuwd respect kweekte voor skaters, wat vier uur wachten op een kl*te bus met een mens doet en hoe geen rekening houden met getijden wel al eens kan mis lopen. Wordt vervolgd…