Tsitsikamma National Park, een prachtig stukje natuur op aarde. Die plaats straalt een soort van machtig natuur-gevoel uit (ik weet niet zo goed hoe ‘k dat moet uitleggen). Daar hebben we wandelingen gemaakt in de jungle en langs de kuststrook (nog steeds Indische Oceaan). De kust bestaat er voornamelijk uit rotsen wat een vet effect geeft als de golven daar op inbeuken. Best wel een adventurous dagje. Op de foto’s ben ik ergens mijn voeten aan het intapen want ik had uiteraard alleen maar net te kleine Chuck Taylors bij om op te wandelen aargh. Verder ben ik nog aan het tree hug’e en een kijkje aan het nemen in een gigantisch grote grot zonder einde. Echt een héle mooie dag!
De dag daarna was bijna onze laatste (deze keer echt). Na de rotte bus-ervaring besloten we dat vervoersmiddel zo veel mogelijk te mijden. Lekker alternatief namen we dan maar de mini-taxis naar Mossel Bay. Het zijn een soort van busjes die hoofdzakelijk (of uitsluitend) worden gebruikt door zwarten en volledig worden afgeraden door en voor blanken. Maar alles wordt hier voor blanken afgeraden omdat die niet (kunnen?) verder denken dan hun eigen auto. Wel über cheap! Je zit dan dus volledig cramped met z’n vijftienen (!) in een busje voor acht en je moet wel wachten tot dat ding vol is voor het vertrekt. Na een uur wortel schieten (we gaan er op vooruit) hadden we uiteindelijk het bakje vol gekregen en konden we vetrekken. Ik ken kim zaten samen dus met nog drie anderen op z’n sardientjes op de uiterste achterbank toen plotseling Kim half over mij heen hangt en graait naar de kofferbak. De achterklep van de bus was abrupt opengeflapt (hoezo?) en onze tassen en enige bezittingen werden bijna op de grond geworpen klaar om aan flarden gereten te worden en een dikke kettingbotsing te veroorzaken. Gelukkig heeft Kim een gezonde reflex en stond die achterbank goed vast, anders was ik dit nu niet aan het schrijven.
Soit life goes on en de kofferbak weer dicht, op naar Mossel Bay. Daar hadden we een super mooi hostel , echt romantisch, een beetje art déco stijl. We hebben er maar meteen een strandnamiddagje achtergeplakt.
De volgende dag huurden we surfplanken en materiaal en hebben we onze kunsten weer de vrije loop gelaten op de golven. Het bleef echter bij een poging-tot want de golven waren niet zo goed (steek het anders op de golven). Het water was wel lekker warm. Nadat we ons uit die second skin hadden gemurwmd hebben we dan nog een zwemmetje gepleegd en heel de dag op het strand geluierd, heerlijk vakantiegevoel. ’s Avonds hebben we in DE trein geslapen. Echt zalig, een soort van tot hostel omgetoverde oude trein die op het strand geparkeerd staat. Vet. Alles was er wel kabouterachtig, maar dat kon ik voor een nachtje wel aan. ’s Avonds maakten we nog een strandwandeling en dronken we een illegaal wijntje (alcohol op het strand is verboden, maar dat wisten we toen nog niet). De foto met de palmboom en de zon op het water is wel degelijk het uitzicht vanuit mijn bed in de trein! Ik deed het gordijntje open en hmhm, om te zwijmelen. ’s Ochtends hadden we ontbijt op het strand, op zo’n terras aan de trein die uitkeek over de zee en …. tussen mijn muesli met yoghurt en banaan door zwom er een groep/ school/ roedel (?) dolfijnen in zee!! Geweldig. Deze reis kan gewoon niet meer stuk.
Zondagmiddag namen we de vieze-mensen bus dan maar opnieuw naar Kaapstad. Deze keer viel het eigenlijk wel beter mee, behalve dan dat de buschauffeur dood wou. Geen enkele mens met een visie op de toekomst rijdt op die manier (en zeker niet met passagiers!). Hij had deze keer maar drie uur vertraging trouwens, gelukkig waren we voorbereid (lees koekjes en studiemateriaal bij de hand). Na een tochtje van 6 uur werden we zaterdagavond meteen in het partylife van Kaapstad gedropt.
Vervolg: de Kaap van binnen en buiten
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten